WhisperBoxPH

May mga taong darating sa buhay mo bilang liwanag. May darating bilang bagyo. At may iilang darating bilang tanong na hindi mo kayang sagutin kahit ilang taon ang lumipas. Para kay Nate Villarosa… ang tanong na ’yon ay si Cameron Rivas. Ang lalaking minsang nagpaniwala sa kanya na sapat siya, at siya ring nagparamdam sa kanya na hindi siya kailanman magiging “pinili.” At ngayong bumalik si Cameron sa buhay niya sa pinaka-walang hiyang paraan, masakit man, hindi naiiwasang bum

Mainit ang hangin sa Espanya Boulevard nang araw na iyon, ‘yong klaseng init na parang may sariling ugali. Hindi pa man sumasapit ang tanghali, kumakapit na sa balat ang alikabok, humahalo sa pawis, at para bang binubulong sa lahat ng tao na dapat na silang umuwi at magkulong sa kwarto. Pero si Jake, parang hindi naririnig ang bulong ng lungsod. Nakaupo lang siya sa lumang waiting shed sa tapat ng UE, hawak ang earphones na matagal nang may isang side na mahina pero patuloy p

READ MORE BL STORIES May mga pagmamahal na hindi kulang— maaga lang. O huli. O sabay pero hindi tugma. At ngayong gabi, iyon ang kwento nina Aldric at Rune. Ang sala ni Rune ay madilim, tanging lampshade lang ang bukas, nagbubuhos ng golden glow sa gitna ng magulong kwarto. Mga jacket na nakasabit sa upuan. Mga libro sa sahig. At sa mesa, isang envelope na may tatak ng isang prestihiyosong kumpanya sa Singapore. Doon nag-ugat ang lahat. Si Aldric ay nakatayo sa tabi ng mesa,

READ MORE BL STORIES May mga gabing hindi ka sinasaktan ng tao—sinasaktan ka ng kapalaran. At ngayong gabi, si Silvan at si Cato ay nasa loob ng isang kwadradong sala na parang kulungan, hindi dahil walang pinto… kundi dahil wala nang daang palabas na hindi may kasamang luha. Ang ilaw sa kwarto ay dim, kulay orange, parang malungkot na apoy. Sa sahig ay nakakalat ang mga papeles, sketches, mga lumang Polaroid—mga alaala na dati’y masaya, ngayon ay parang ebidensya ng kasalana

READ MORE BL STORIES May mga gabing hindi puno ng katahimikan—puno ng sugat. At ngayong gabi, sa lumang apartment ni Elione, ang hangin ay hindi malamig. Ito ay mabigat. Gumugulong. Parang may kumakatok na bagyo na matagal nang gustong pumasok. Nakatayo si Elione sa tapat ng bintana, nakatingin sa mga ilaw ng lungsod na kumikislap sa dilim. Ang mga mata niya mapula, namumugto, pero matigas pa rin ang panga—parang isang sundalong hindi puwedeng umiyak kahit nababali na ang but